Przejdź do głównej zawartości

Zrób sam Nową Zelandię - część VI - Camperolans - sekcja specjalna

Dekompozycji ciąg dalszy.

Oto co kryje skrzynka pod siedzeniem pasażera.


Wszystkie przełączniki, heble i bezpieczniki napewno się przydadzą - dokopałem się do dna. Część kabli już zidentyfikowana:


Operacja po nitce do kłębka wymagała wybebeszenia lewej konsoli, wkrótce także prawej. Żona się ucieszy jak zobaczy nowe widoki przed swoim siedzeniem:)



Oraz środkowej. Badania są coraz bardziej widowiskowe. Kiwi ambitnie zintegrowali kable z niektórymi wiązkami, wesoło jest.


Sortowanie kabli, te zawieszone z lewej już oczyszczone z resztek kleju taśmy izolacyjnej. Zużywam tony acetonu co daje ciekawą atmosferę laminarnii w upał. Jak widać zakurzona wykładzina ścianowa też pofrunęła, będzie tu ładniej, w przyszłości.



Nagrzewnica już odizolowana i przygotowana do uruchomienia - najpierw jednak dwa warunki: porządna izolacja chaosu kablowego i temperatury poniżej 30stC...


Z drugiej strony chaos też opanowany - część kabli jednak jest tajemnicą, Zawsze mogę uciąć ale jeszcze z tyłu kilka ekstra lamp do rozebrania nie licząc tych zdjętych i zasilikonowanych.


Ku "uciesze" sąsiadów zapewne musiałem uciąć część balszanego dachu. Dwa powody: oryginalne cięcie jakiś kiwi wykonał szlifierką po imbirowym mocnym więc nijak dopasować do tego listwę, podsufitka także cięta na tej samej imprezie nożyczkami z zestawu fryzjerskiego Barbie musi schować swoją wstydliwą poszarpaną krawędź pod nia także.


Ciekawa ta świecąca linia? Jakość laminatu, a szczególnie owiewek na miejscach zagięć jest niespójna - w ostrym słońcu prześwieca na wylot - wszystko i tak będzie izolowane więć podklejka maty od doły na wszelki wypadek i pod spód pójdzie przygotowana wełna mineralna.

Metoda nacięć szlifierką i wyginania z wyłamywaniem okazała się jedyna skuteczna. Wyżynarka do metalu straciła zęby w ostrzu no i hałas oraz wibracje rozwalały mi czaszkę.



Widać prowadzenie przewodu antenowego i pozostały kawałek dachu który musiałem wydłubać ręcznie dremelem.

Kawałki dachu:


Przygotowane wręgi pod instalację wełny - sprawę załatwiła twarda pianka i klej silikonowy. Sufit albo materiałowy albo na rozporowe listewki drewniane mocowane dodatkowo do wręg (będzie ładniej acz drożej). Dodatkowo zabezpieczyłem linię cięcia hammeritem - nie to żeby tu coś się lało ale zostawienie gołego blaszanego cięcia jest niezbyt fachowe - słyszeliście tam poprzedni eksperci od konwersji ambulansów?  Obszarpana widoczna podsufitka już na miejscu - postrzępiona krawędź pójdzie pod listwę.



Co tu będzie tak w ogóle? - uprzedzam pytania: schowek dachowy na bagaże porządnie usztywniony i zaizolowany.

Komentarze

  1. Jak w poprzednich wpisach zobaczyłem tę przestrzeń nad dachem "szoferki" to od razu pomyślałem sobie, zajebista miejscówka na schowek. No i jak widzę mamy zbieżne myśli.

    A tak z ciekawości, to poduszka powietrzna pasażera jest? Jeśli tak, to ja osobiście bym chyba zastanawiał się czy z niej nie zrezygnować. Kamper to jednak pojazd w którym można oczekiwać że pasażer nie koniecznie będzie siedział w prawidłowej pozycji.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przestrzeń pod dachem już zaizolowana wełną - będzie na nastepnym poście. Schowek sprawia mi troche problemów z finalizacją ale już niedużo zostało. wymyśliłem wyłożenie finalne listwami z drewnianych żaluzji - szukam właśnie na second handzie odpowiednio długich.
      Na jednym z ostatnich zdjęć chaosu kablowego widac dodatkowa stacyjkę obsługiwaną kluczykiem która służy właśnie do tego (przy przewożeniu dzieci na fotelikach tyłem do przodu chyba..).

      Usuń
  2. Bartek..jak Cie znam..i Blondi to tam będzie zapiecek a nie schowek..puścisz gdzieś tam nagrzewnicę i tam będzie kapsuła grzewcza (alkoholowa też) zmarzlucha Blondi :P
    PS. Blondi nie czyta mam nadzieję moich kąśliwych komentarzy? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tą kapsułą niegłupi pomysł. Dostanie na dno sztuczną trawkę aby było miło. Dziś mam nadzieję popchnę temat bo wczoraj mieliśmy mega zlewanie po dwu tygodniach upałów. Za to składałem nową piłę i segregowałem wywleczone fanty do tematycznych kartonów. Chaos elektryczny trochę mnie stopuje ale w przerwach grzebania w przewodach będę docinał już szkielety szafek.

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

IIIooooo-iiioooo

Przerywamy normalną transmisję by nadać komunikat specjalny: Dziś w godzinach porannych (mniej więcej po późnym drugim śniadaniu) na podjazd posesji (z niemałym trudem, tyłem i na 16 rat) wtoczył się dziwny pojazd. Najprawdopodobniej doszliśmy do wniosku, że po przekroczeniu pewnego wieku trzeba się samemu odwieźć do lokalnych antypodzkich Tworek bo pomysł jest z tych genialno-wariackich. TAK..to były ambulans. A za wiele wieczorów i weekendów później to będzie pojazd kempingowy, na razie jest ładnie ale pustawo: W skrócie: to FIAT Ducato 2.8 JTD 2008' w automacie i dmc do 5500kg. Czyli w sam raz na prawo jazdy w NZ:) Chłopaki w serwisie postarali się, przegląd zaliczony, drobiazgi zrobione a silnik błyszczy. Więc w na blogu nie zabraknie od teraz relacji z postępów budowy. Jak widać na załączonych obrazkach i już wspominałem wcześniej podróżowanie kamperem chwyciło. Do usłyszenia!

Blogi odchodzą w ciszy - Podsumowanie na koniec.

Mamy dziś już rok 2026 i w tym właśnie to roku uplynie 10 lat od momentu w którym zamieszkaliśmy w Nowej Zelandii. Projekt ten pozwalał mi oraz Wam śledzić i dokumentować naszą pracę nad Swoim Miejscem na Ziemi. Powstał trochę z potrzeby chwili gdyż tak bylo może i wygodniej, lecz zupelnie niezgodnie z obecnymi trendami szybkich filmików na tiktoku czy reelsach.  I tak własnie chcialem. Aby tak było, mimo że niektóre wpisy dosłownie zajmowały mi dni redagowania i sortowania zdjęć, bo zawsze dbałem o to by były to miniaturowe pełne historie, takie małe podróże z początkiem, środkiem i zakończeniem. Jak mi wyszlo - to sami oceńcie - ale myślę że te 245 odcinków to kawałek historii którą napisaliśmy Wspólnie. Wiele się zmienilo, niektórzy moi ukochani czytelnicy odeszli i nigdy już nie wrócą, myśmy pozmieniali zajęcia, zainteresowania, priorytety, ale dalsza historia napisze się już sama. Kia ora, e hoa ma. Farewell. Do zobaczenia. P.S. 1: Miałem plan by napisać jeszcze jakiś post w r...

Nowy lepszy dwudziesty piąty

  Wkleiłem ten słodki obrazek który dostałem dziś od Ani będąc w pracy  Wkleiłem go bo daje on nadzieję. Jak znacie dotychczasową historię psy i koty to wiecie jaka to niespodzianka... A tej nadziei i niespodzianek pozytywnych możemy bardzo potrzebować w nadchodzącym roku.   Trzymajcie się ciepło i do siego Roku!