Rowery, rowery!

Rowery już w pełni uzbrojone.

Pierwsza wycieczka na Mission Bay. Reprezentacyjna dróżka rowerowa zaczyna się w centrum miasta w pobliżu portu i jest uczciwie wydzielona od ruchu kołowego. Potem jest już troszkę gorzej i węziej, no i trzeba dzielić ten luksus ze spacerowiczami. Mimo wszystko szlak bardzo malowniczo wije się od zatoki do zatoki odsłaniając kolejne widoki i plaże. Kolejna oczywista zaleta jest praktycznie brak przewyższeń.

Obawiam się ze poziomy rower wywołuje tylko nieco mniejsze zainteresowanie od przylotu ufo.
Nawet dzieci kąpiące się w fontannie zapomniały na jakiś czas o generowaniu wysoko tonowych dźwięków na rzecz ustalania co właściwie się przytoczyło.

 Panorama centrum z plaż.


Przy pewnym doświadczeniu z branży gier komputerowych (tetris) - do środka yellow-kiwi wchodzą dwa rowery - poziomy i zwykły. Niestety trajk nie chce współpracować w stanie zdatnym do jazdy i nie wchodzi w ogóle. Bagażnik dachowy w produkcji - na razie zdobyliśmy wprawdzie taki na tylna szybę ale czas pokaże jak będzie się sprawdzał w praktyce.

Jeden z niewielu w okolicy przyjaznych na całej długości rowerzystom szlak po starej drodze do zwózki drzewa. Nie ma żadnych ekstremalnych przewyższeń i nawet podjazd pod centrum turystyczne Arataki jest wykonalny (jeśli nie licząc ostatnich dwu serpentyn gdzie lepiej podreptać na piechotę.

 Tu był widok i grały cykady.

Tu grają...

 Centrum zdobyte na poziomie - czas ujac to w odpowiednie ramy.

Powrót wspomnianą drogą kolejkową.

Szosą na szczęście trzeba tylko mały kawałek i można wykonać przyjemna pętle z powrotem na parking. Tak po prawdzie to dojazd samochodem nie jest niezbędny ale perspektywa piłowania po gore do Tititangi w upale może być niezbyt zachęcająca. Czyli nie dość ze mieszkamy wysoko - wygląda na to ze nie dość wysoko.